این بنا در دوره پهلوی دوم ساخته شده و نیما یوشیج سال‌های پایانی عمر خود را در این خانه گذرانده است. پس از درگذشت او، خانه مدتی در وضعیت نامناسب و نیمه‌متروکه قرار داشت، اما در سال‌های اخیر توسط شهرداری تهران خریداری، مرمت و بازسازی شد و با کاربری فرهنگی مورد استفاده قرار گرفت.
در روند مرمت، این خانه با هدف تبدیل شدن به «موزه شعر نوین ایران» معرفی شد؛ عنوانی که به نقش مهم نیما در تحول شعر فارسی اشاره دارد و او را به عنوان آغازگر شعر نو در ادبیات معاصر ایران معرفی می‌کند.
امروزه این مجموعه به عنوان یک خانه‌موزه فرهنگی و ادبی شناخته می‌شود که فضای زندگی واقعی نیما یوشیج را حفظ کرده و در عین حال برای بازدیدکنندگان، جنبه آموزشی و تاریخی دارد. در این مکان، بازدیدکنندگان می‌توانند با حال‌وهوای زندگی شاعر، فضای خانه و اهمیت ادبی آثار او آشنا شوند.
ویژگی مهم این خانه‌موزه این است که خانه شخصی بنیان‌گذار شعر نو فارسی حفظ شده و به یک نماد فرهنگی تبدیل شده است؛ به همین دلیل از آن با عنوان «موزه شعر نوین ایران» نیز یاد می‌شود.