قدمت بنا موزه زمان تهران (از دیدنی‌ترین موزه های تهران) به حدود ۸۰ سال پیش و به دوران قاجار بازگشته و با پشت سر گذاشتن زمان های زیاد همچنان با تراوت و مملو از جلوه های زیبایی است. در این بنا گچ بری، کاشی کاری و تزئینات بی نظیری به چشم خورده که در کنار دیگر عناصر موجود در این موزه، زمان را از یاد هر بازدید کننده‌ای می‌برد. این بنای تاریخی بخشی از اراضی باغ فردوس بود که صاحب آن معیرالممالک، داماد ناصرالدین شاه بود. سپس به پسر او رسید که درختان باغ را با هدف استفاده در کوه‌های تهران، برید.

در سال ۱۳۰۴، عبدالله خان منصور این ملک را خرید و تا سال ۱۳۴۶ در دست وراث او قرار داشت. در نهایت حسین خداداد این ملک را خریداری کرد که عمارت یک طبقه از خشت و گل در این باغ وجود داشت. به دستور حسین خداداد، اسکلت آهنی جایگزین اسکلت چوبی شد، سپس یک طبقه دیگر روی آن قرار گرفت و هنر طراحی و گچبری کاملا در آن زنده شد.

مهندس مشاور ساختمان و استاد کاشی‌کار، مهندس ابتکار بود و حاج رمضان عباسیان معمار موزه زمان تهران یا موزه تماشاگه زمان تهران بود. حاج عبدالکریم تهرانی هم به همراه ۴۰ نفر در سال ۱۳۴۵ تا سال ۱۳۵۶ گچبری این بنا را بر عهده داشت. از جمله اساتیدی که در بین این ۴۰ نفر بسیار شهرت داشتند می‌توان به استاد فرهاد یحیی پور، استاد محمد یحیی پور، استاد حسن جعفری، عباس عباسیان، استاد نعمت، استاد شیخ فرج و استاد یحیی برجردی اشاره کرد.

طرح و نقوش موجود در سقف موزه زمان زعفرانیه تهران، طرح و نقوش فرش هستند چون شخص حسین خداداد، تاجر فرش بودند. در نهایت حسین خداداد پس از انقلاب به آمریکا رفتند و پس از انقلاب نیز توسط بنیاد مستضعفان مصادره گردید تا اینکه در سال ۱۳۷۸ با تلاش مؤسسه فرهنگی موزه‌های بنیاد، اسم آن به موزه زمان تغییر پیدا کرد و در معرض بازدید عموم مردم قرار گرفت.