موزه عشایری سوباتان در واقع یک موزه مردم‌شناسی عشایر در ییلاق سوباتان (شهرستان تالش، استان گیلان) است و به‌عنوان یکی از موزه‌های خصوصی و محلی این منطقه شناخته می‌شود.
این موزه در ییلاق بسیار مرتفع و گردشگری سوباتان قرار دارد و توسط یک مجموعه‌دار محلی (معلم بازنشسته تالشی) ایجاد شده که وسایل زندگی عشایر و دامداران منطقه را طی سال‌ها جمع‌آوری کرده است. هدف موزه نمایش سبک زندگی عشایر شمال غرب و شمال ایران است؛ مردمی که سال‌ها در این ارتفاعات بین ییلاق و قشلاق کوچ می‌کردند.
در این موزه حدود ۲۰۰ تا ۲۵۰ قلم وسیله قدیمی نگهداری می‌شود؛ ابزارهایی مثل وسایل دامداری، تولید لبنیات، بافتنی‌های سنتی، وسایل چادرنشینی، ابزار زندگی روزمره و اشیایی که بعضی از آن‌ها حدود ۵۰ تا ۱۵۰ سال قدمت دارند. فضای موزه هم معمولاً در یک کلبه چوبی سنتی در دل طبیعت سوباتان شکل گرفته و حال‌وهوای زندگی واقعی عشایر را بازسازی می‌کند.
از نظر قدمت، خود موزه یک مجموعه معاصر (حدود دهه ۱۳۹۰ به بعد) است، اما اشیای داخل آن قدیمی و مربوط به دوره‌های مختلف زندگی عشایری منطقه هستند. این موزه بیشتر یک تجربه فرهنگی–مردمی است تا یک موزه رسمی بزرگ، و به همین دلیل بازدید از آن معمولاً با فضای طبیعی سوباتان و زندگی ییلاقی ترکیب می‌شود.